ไทย → ญี่ปุ่น
เริ่มด้วยรูปที่ชัดเจน สุภาพ และใช้ได้อย่างปลอดภัย แล้วค่อยเปรียบเทียบภาษาท้องถิ่นเมื่อความสัมพันธ์และสถานการณ์เหมาะสม
เปิดบทเรียนฝึกพูดความต่างทางไวยากรณ์ที่สำคัญ
ภาษาญี่ปุ่นมักวางกริยาใกล้ท้ายประโยคและสามารถละประธานเมื่อเข้าใจได้จากบริบท คำช่วยบอกหน้าที่ของคำ และระดับความสุภาพเปลี่ยนทั้งคำลงท้ายและคำศัพท์ ควรเรียนเป็นวลีทั้งชุดเพื่อรักษาจังหวะและระดับภาษา
วัฒนธรรม ความสุภาพ และภาษาที่คนท้องถิ่นใช้
ภาษาญี่ปุ่นเปลี่ยนระดับความสุภาพตามความสัมพันธ์และสถานการณ์ เริ่มด้วย です／ます และ お願いします กับคนไม่รู้จักหรือที่ทำงาน ส่วนเพื่อนสนิทมักใช้รูปธรรมดาที่สั้นกว่า และเสียงสอนช้าต้องยังรักษาจังหวะและระดับเสียงตามธรรมชาติ
เส้นทางเรียน
ไทย: Could you speak a little slower?
ญี่ปุ่น: もう少しゆっくり話してください。
4 ความเร็ว อยู่ข้างประโยคที่กำลังฝึก
ทุกประโยคมีตัวเลือก ปกติ, ช้า, ช้ากว่า และช้าที่สุด อยู่ข้างประโยคนั้น กดตัวเลือกเดิมซ้ำได้ทันทีเมื่อต้องการฟังอีกครั้ง จึงไม่ต้องมีปุ่มเล่นซ้ำแยกต่างหาก
เมื่อมีเสียง WhyLazy ที่ผ่านการตรวจ แต่ละความเร็วสามารถใช้การบันทึกเพื่อการเรียนที่ผลิตแยกกันได้ ระหว่างนี้ WhyLazy จะเลือกเสียงเจ้าของภาษาที่ดีที่สุดในอุปกรณ์และจะไม่ใช้เสียงภาษาอื่นมาทดแทน