ไทย → ญี่ปุ่น

เริ่มจากแบบที่ใช้ได้จริงและสุภาพ

เริ่มด้วยรูปที่ชัดเจน สุภาพ และใช้ได้อย่างปลอดภัย แล้วค่อยเปรียบเทียบภาษาท้องถิ่นเมื่อความสัมพันธ์และสถานการณ์เหมาะสม

ความต่างทางไวยากรณ์ที่สำคัญ

ภาษาญี่ปุ่นมักวางกริยาใกล้ท้ายประโยคและสามารถละประธานเมื่อเข้าใจได้จากบริบท คำช่วยบอกหน้าที่ของคำ และระดับความสุภาพเปลี่ยนทั้งคำลงท้ายและคำศัพท์ ควรเรียนเป็นวลีทั้งชุดเพื่อรักษาจังหวะและระดับภาษา

วัฒนธรรม ความสุภาพ และภาษาที่คนท้องถิ่นใช้

ภาษาญี่ปุ่นเปลี่ยนระดับความสุภาพตามความสัมพันธ์และสถานการณ์ เริ่มด้วย です／ます และ お願いします กับคนไม่รู้จักหรือที่ทำงาน ส่วนเพื่อนสนิทมักใช้รูปธรรมดาที่สั้นกว่า และเสียงสอนช้าต้องยังรักษาจังหวะและระดับเสียงตามธรรมชาติ

เลือกความเร็วข้างประโยคที่กำลังฝึก

ทุกประโยคมี 4 ตัวเลือกอยู่ข้างประโยคนั้นโดยตรง: ปกติ, ช้า, ช้ากว่า และช้าที่สุด กดฟังซ้ำที่ความเร็วเดิมได้ทันที จึงไม่ต้องมีปุ่มเล่นซ้ำแยกต่างหาก

เมื่อมีเสียง WhyLazy ที่ผ่านการตรวจ แต่ละตัวเลือกสามารถใช้การบันทึกเพื่อการเรียนที่ผลิตแยกกันได้ ระหว่างนี้ WhyLazy จะเลือกเสียงเจ้าของภาษาที่ดีที่สุดในอุปกรณ์และจะไม่ใช้เสียงภาษาอื่นมาทดแทน

5 ระดับ เส้นทางเดียวที่ใช้ได้จริง

เปิดบทเรียนฝึกพูด